Programma
Als logistieke tussenstop tussen Vietnam en Sri Lanka verblijf ik een paar dagen in Kuala Lumpur. Het is al mijn derde keer in deze stad, dus ik “hoef” er niets.
Het programma is:
| Datum | Doen | Plaats |
| 28-jan | Rechtstreekse vlucht uit Da Lat via Ho Chi Minh-stad (Vietnam) met AirAsia. Aankomst 15.55. | KL |
| 29-jan | Bezoek aan het werelderfgoed FRIM, met natuurwandeling met gids. | KL |
| 30-jan | Dagtocht per vliegtuig naar de oostelijke stad Kuantan en het oude tinmijnstadje Sungai Lembing. | KL |
| 31-jan | Lekker eten en reis naar Sri Lanka voorbereiden. Vlucht naar Colombo 20.50-21.50. | Sri Lanka |
#1001: FRIM
Wat is het?
FRIM is de afkorting voor het “Forest Research Institute Malaysia Forest Park Selangor”. Het is een aangelegd tropisch regenwoud. Landbouw en tinwinning hadden het oorspronkelijke landschap aangetast, waarna het bos vanaf 1925 opnieuw werd aangeplant. Hierbij werden wetenschappelijke experimenten gecombineerd met traditionele kennis. Het park is verfraaid met beekjes, watervallen en een botanische tuin en is uitgegroeid tot een ecosysteem met een rijke biodiversiteit, waaronder 233 vogelsoorten.
Cijfer: 5 (Het is wel een interessante geschiedenis en ook kom je niet vaak op het terrein van een zo groot onderzoeksinstituut, maar het bos zelf is niet zo spannend.)
Toegang: De entree is 5 Maleisische ringgit (1 EUR). Voor mijn tour betaalde ik daarnaast nog 150 ringgit.
Hoeveel tijd: De tour duurde ruim 2 uur.
Opvallend: Als je het park een eerlijke kans wilt geven, moet je een “Natuurtrektocht” boeken. Dat deed ik ongeveer 3 weken van tevoren. Het betreft een privétour door het aangelegde bos, die 150 MR (30 EUR) kost voor een groep van maximaal 10 personen. Ik had een tijdslot van 8.30 uur toegewezen gekregen en arriveerde rond 8 uur met een Grab-taxi bij de hoofdingang.
Het door UNESCO beschermde gebied omvat het volledige omheinde terrein, bekend als de Campus, waar veel onderzoeksfaciliteiten zijn gevestigd. Er is zelfs nog een school voor de kinderen van de werknemers en de omliggende buurt. In de jaren 20 van de vorige eeuw werd de Campus opgezet als een soort bedrijfsdorp – met eigen woonwijken, een kliniek, gebedshuizen en recreatievoorzieningen – omdat het in een afgelegen gebied lag.
Mijn gids is meneer Ong, die 50 jaar bij FRIM werkte. De tour omvat normaal gesproken een bezoek aan de tentoonstelling in het museum, dat is gevestigd in een van de originele koloniale gebouwen, maar dat momenteel wordt gerenoveerd. Daarom wordt mij een extra lange wandeling beloofd (we nemen de Keruing Trail). Uit wat ik van tevoren had gelezen, blijken bloedzuigers hier veel voor te komen en je kunt zelfs bloedzuigersokken kopen in de souvenirwinkel van het bezoekerscentrum. Maar het is al een tijdje droog, en zelfs meneer Ong maakt zich geen zorgen (hoewel we allebei een lange broek en een shirt met lange mouwen dragen).
Een aangelegd bos verschilt op een aantal punten van een natuurlijk bos. Ten eerste zijn veel bomen hier netjes in rijen geplant, hoewel ik dat niet zo goed kan zien. Ten tweede zijn de boomsoorten niet allemaal uit de regio afkomstig; er zijn bijvoorbeeld ook soorten uit Zuid-Amerika. Ze hebben gewoon gekozen voor wat goed paste bij het klimaat en de bodem. In de bijna 100 jaar sinds het bos is aangelegd, hebben de wetenschappers ongeveer 1000 soorten geplant. Maar nog eens 1000 soorten zijn in de loop der tijd door de wind aangevoerd of door dieren meegebracht.
Een natuurwonder dat mede door menselijk ingrijpen tot uiting komt, is kroonschuwheid (“social distancing” tussen boomkruinen). Dit fenomeen is wereldwijd verspreid, maar slechts enkele boomsoorten blinken erin uit. Het feit dat in FRIM bomen van dezelfde soort en leeftijd naast elkaar staan zonder dat andere soorten zich ermee vermengen, draagt bij aan de bijzonder goede vertoning van kroonschuwheid. De gids vertelt dat kroonschuwheid de belangrijkste reden is waarom mensen FRIM bezoeken. Er is een speciaal uitkijkplatform gebouwd om het mooiste voorbeeld te kunnen zien.
We staan ook stil bij een tiental andere planten en paddenstoelen. Er zijn hier nauwelijks bloemen of bessen te vinden. We horen wat vogels en zagen eekhoorns, maar de grotere dieren blijven veilig veel dieper in het bos. Met 233 vogelsoorten en 62 zoogdiersoorten is het herstel van de biodiversiteit een groot succes. Deze groene long, zo dicht bij de stad Kuala Lumpur, is een populaire plek geworden voor de dieren, omdat ze zich niet bekommeren om hoe het bos is ontstaan. Tijdens de COVID-pandemie spotten de wetenschappers zelfs een luipaard op een van hun cameravallen langs de paden.
Kuantan en Sungai Lembing
Voor vandaag heb ik een dagtocht per vliegtuig naar Kuantan gepland, gelegen zo’n 500km ten oosten van Kuala Lumpur. Ondanks dat ik al om half 7 op pad ben, heb ik wat moeite om op het vliegveld te komen. Het is nog donker en de ingangen van de metro zijn niet goed te vinden. De navigatie op mijn telefoon lijkt ook moeite te hebben met de vele hoge gebouwen hier in het centrum (het metrostation ligt in de KLCC Suria Mall, onder de Petronas Towers). Uiteindelijk heb ik zelfs nog tijd voor een ontbijtje op het vliegveld. Het vliegtuig zelf is half leeg, de twee vluchten per dag naar de deelstaathoofdstad Kuantan zijn wellicht een verplicht nummer voor Malaysian Airlines. Door dit vluchtschema kan ik vanavond weer terugvliegen.
Mijn hoofddoel in deze regio is Sungai Lembing. Dit moet het best bewaard gebleven stadje uit de tijd van de tinmijnbouw zijn. Vanaf het vliegveld van Kuantan rijdt een Grab-taxi me erheen, op voorwaarde dat ik hem ook inhuur voor de terugrit. Het is tegenwoordig zo’n slaperig dorp dat het moeilijk zou worden een klant voor de terugrit te vinden.
We doen bijna een uur over de rit van 40km. Overal langs de route zijn palmolieplantages, zoals zo vaak in Maleisie. Sungai Lembing staat toeristisch op de kaart, wat is te zien aan de vele borden langs de weg en de enorme toegangspoort tot de plaats zelf. Het centrum heeft nog veel van zijn oorspronkelijke houten huizen, hoewel er ook veel verloren zijn gegaan bij een brand in 2019.
De chauffeur zet me af bij het Tin-museum. De entree bedraagt 5 MR (1 Eur). Het museum is gehuisvest in het voormalige huis van de hoogste baas van de tinmijn in de Brits-koloniale tijd. Zijn ruime slaapkamer is nog te zien. De rest van de tentoonstelling gaat vooral in op de techniek en niet zo veel op hoe de mijnbouwgemeenachap leefde. Helaas is ook een ondergrondse mijngang die je normaliter kunt bezoeken, gesloten.
Ik maak nog wat foto’s van de mooiste houten huizen in de omgeving, maar zoek al snel de taxi weer op. Deze brengt me in een uur naar de stad Kuantan, de hoofdstad van deze deelstaat Pahang.
Hij zet me af bij een moderne mall in het centrum. Ondanks (of dankzij) dat het vrijdag is, is het druk met winkelend publiek. Ik eet er mijn lunch bij een Chinees dimsum restaurant.
Daarna loop ik verder het centrum in. Hier zijn eigenlijk maar twee bezienswaardigheden. Ten eerste de grote, wit-blauwe staatsmoskee. Het vrijdagmiddaggebed is bezig en mannen stromen in en uit.
En iets verderop de Esplanade, een wandelpad langs de rivier. Het geheel heeft de gezapige uitstraling van Brunei’s hoofdstad BSB op een vrijdag, of misschien is hier zelfs nog wel minder te beleven.
Ik zit op een bankje aan de rivier, kijk nog bij de kleurige vissersboten, loop door de hoofdstraat met enkele historische gebouwen en de naastgelegen Art Street.
Dan maar weer een koffie en een Grab terug naar het vliegveld. De trein van het vliegveld naar KL Sentral is weer comfortabel, maar de metro is dat niet: ik moet maar liefst 2 metro’s aan me voorbij laten gaan, zo druk is het op de late vrijdagavond. Ze rijden dan ook nog maar eens in de 10 minuten. Pas rond half 11 ben ik terug in het hotel.
Praktische info
Voorbereidingen
Voor Maleisië moet je vooraf online een Arrival Card invullen. Daarna loop je zo via de automatische poortjes het land in. Ook boekte ik mijn tour naar FRIM zo’n 3 weken van tevoren.
Vervoer
Ik gebruikte Grab om me in en rond de grote steden te verplaatsen. Dat werkt prima, ook digitaal (je hebt in Maleisië geen cash nodig).
Overnachtingen
Kuala Lumpur, ibis Kuala Lumpur City Centre: Groot hotel, ligt iets minder gunstig dan je zou zeggen. Kan luid zijn op de gangen en matig ontbijtbuffet. Volgende keer toch maar weer naar het Traders! 58 EUR inclusief ontbijt
Eten
Ik was hier natuurlijk maar kort, maar ik moest toegeven aan wat zo langzamerhand een traditie in Kuala Lumpur is geworden: Assam Laksa (pittig-zure noedelsoep) eten bij Little Penang Cafe in de Suria KLCC Mall. Je moet hier altijd in de rij staan, maar het is zo lekker en apart van smaak.
Kosten
Maleisië is vrij goedkoop ondanks de relatief hoge welvaart, zeker het eten en het openbaar vervoer. Ik trok nogal wat heen en weer natuurlijk, inclusief een binnenlandse vlucht. Dat maakte het wat duurder.
De kosten, gedeeld door 3 dagen en exclusief internationale vlucht, waren als volgt verdeeld:
| Land | Per dag | Hotels | Eten | Vervoer | Overig |
| Maleisië | 154 EUR | 60 EUR | 19 EUR | 62 EUR | 13 EUR |
World Heritage Traveller 
Leave a comment