Naar de Dominicaanse Republiek
16 February 2024 – 31°
Ik vlieg vanochtend door met Arajet naar Santo Domingo. Het vertrek van Jamaica is zo mogelijk nog vlotter dan de aankomst- er zijn helemaal geen controles meer behalve de bagagecheck. De vlucht vertrekt iets te laat (9.39). Het is een volle vlucht met zo’n 200 passagiers naar het buureiland. Bij het opstijgen is er nog een goed zicht op de pieken en de rug van de Blue Mountains.
De grenscontrole van de Dominicaanse Republiek verloopt ook vlot: er zijn veel hokjes open en het vraagt niet veel meer dan je paspoort laten zien en elektronische vingerafdrukken. Vooraf heb ik wel online een formulier (e-ticket) moeten invullen, waar je aangeeft hoe lang je blijft en waar etc.
Ik pin wat Dominicaanse peso in de aankomsthal, hoewel je ook hier wel vrijwel alles met US dollars zult kunnen betalen. Vanuit de officiële taxirij pak ik er eentje naar mijn hotel (40 usd). Helaas is er geen openbaar vervoer naar het vliegveld.
Santo Domingo koloniale zone
17 February 2024 – 30°
In de ochtend verken ik het koloniale centrum van Santo Domingo. Veruit de grootste attractie is de kathedraal van Santa María la Menor, de oudste kathedraal op het westelijk halfrond. De poort aan de achterkant is de mooiste.
Naast de kathedraal ligt het Parque Colón, een klassiek Spaans stadsplein met een standbeeld van Columbus. Het is er wat smoezelig maar toch ga ik er een paar keer zitten om mensen te kijken. Als je verder door de straten van de binnenstad loopt, valt op dat er verschillende verfraaiingsprojecten gaande zijn, waardoor monumentale gevels worden bedekt, de Calle Las Damas wordt opgebroken voor straatreparaties en het Ozama-fort is gesloten.
Ik loop door tot het Plaza de España, normaal misschien een gezellig plein maar nu deels afgezet. Alleen de oude stadspoort is hier nu nog een bezoekje waard.
Meer in het hart van de stad liggen de ruïnes van het eerste ziekenhuis in Amerika, het ziekenhuis San Nicolás de Bari, en de ruïnes van het eerste klooster in de Nieuwe Wereld, het klooster van San Francisco. Dit zijn echt ruïnes en je mag er ook niet in.
Op aanraden van mijn Franse pensioneigenaar eet ik lunch bij MixEmpanadas. Erg lekker en goedkoop!
De rest van de middag ‘werk’ ik in de koelte van mijn kamer op mijn laptop.
Van Santo Domingo naar San Juan
18 February 2024 – 30°
Vandaag is een ongewilde rustdag. Ik had eigenlijk een tour naar een oude suikerplantage en pre-Columbiaanse rotstekeningen geboekt, maar die werd gecanceld. Er zijn vandaag gemeenteraadsverkiezingen en de organisatie was bang voor protesten.
Dus moet ik het nog een dag in Santo Domingo zien uit te houden. Ik luier op mijn kamer tot 11 uur en loop dan maar weer eens naar het centrale plein. Hier zijn volop bankjes vanaf waar je mensen kunt kijken. De sfeer vanwege de verkiezingen is hoogstens wat extra feestelijk. Alhoewel er het hele weekend geen alcohol mag worden verkocht.
Ik ga lunchen bij Maison Kreole, een Haitiaans restaurant. Het is een prettige plek en ze hebben voedsel dat specifiek is voor de regio. Ik neem chicharron, gebakken varkensbuikvet.
Daarna loop ik naar de rand van het koloniale centrum om een Uber te vinden. Deze moet me naar de Faro a Colon brengen, een monstrueus bouwwerk waarin volgens de Dominicaanse Republiek de resten van Columbus begraven liggen (volgens Spanje zijn ze in Sevilla). De Uber chauffeur blijkt uit Spanje te komen en het is zijn eerste Uber-rit! We zijn zo bij de Faro, maar het ziet er verlaten uit – misschien is het gesloten vanwege de verkiezingen.
Het ligt ook in een niet zo goede buurt, dus het lijkt me lastig een volgende rit te krijgen. Ik spreek dus maar met deze chauffeur af dat hij me direct naar het vliegveld brengt.
Ik dood de tijd tot mijn avondvlucht naar San Juan meest bij de Starbucks, waar je comfortabel kunt zitten. Het is een vrij groot vliegveld met veel restaurantjes- die achter de paspoortcontrole zijn erg duur en adverteren in USD.
World Heritage Traveller 
Leave a comment