Deze dag in en om Rotterdam begon om half 10 op station Gouda Goverwelle, waar ik met de auto mijn Amerikaanse collega-wereldreiziger Michael oppikte om naar Kinderdijk te rijden. Onderweg naar Sierra Leone(!) had hij een stop-over van 2 nachten in Amsterdam. Hij had al kaartjes bemachtigd voor een rondleiding door de Van Nellefabriek in Rotterdam, maar het andere werelderfgoed in de buurt – Kinderdijk – is met het openbaar vervoer minder goed te bereiken. Vandaar dat ik hem voorstelde hem met de auto te brengen.

Na de protesten van het weekend ervoor (boze Kinderdijkers tegen het teveel aan toeristen) lag de dijk er zaterdagochtend rustig bij. Dit is de derde keer dat ik de rij van 19 windmolens bezoek en ik heb het nooit als druk ervaren. Als er veel bussen zijn zal het vast krap zijn in de straatjes van het dorp en ook parkeren kan een probleem zijn. Maar het fiets- en wandelpad langs de molens biedt mensvrije uitzichten op de 18de eeuwse molens.

Voor het eerst ging ik dit keer ook een van de 2 museummolens in, lekker knus binnen maar ook wel erg krap. In het bezoekerscentrum bekeken we ook nog de video. 

Verder ging het naar Rotterdam, waar ik Michael net op tijd voor de rondleiding van 1 uur afzette bij de Van Nellefabriek en ikzelf richting Rotterdam Centraal Station ging. Daar wachtte de rest van het Florence-groepje me al op voor de eerste van een reeks rondleidingen van deze middag. We leerden dat het station geen ‘voorkant’ heeft (beide ingangen zijn even belangrijk) en dat de architect bedoeld heeft het principe van kasbouw te gebruiken. Ik vind het altijd maar een kil station (zeker als je er op een perron moet wachten op de Thalys!).

Vanaf het station liepen we via de Beeldenroute richting het Museumpark. Dit is een mooie open, wijdse wandelroute waar de beelden er een beetje triest bij staan.

Het Huis Sonneveld is een zeer goed bewaard gebleven voorbeeld van het Nieuwe Bouwen in de binnenstad van Rotterdam. Het huis werd gebouwd in 1933 in opdracht van één van de directeuren van de Van Nellefabriek. De inrichting doet daar soms ook aan denken. Het is niet zo groot, maar het wordt volop bezocht door architectuurliefhebbers uit de hele wereld. Wij brachten er drie kwartier door met neuzen in de verschillende ruimtes inclusief badkamer, keuken en slaapkamers. 

De kamers zijn spaarzaam bemeubeld, licht en ruim. De ramen beslaan vaak meerdere wanden en bieden uitzicht op het groen van de tuin – en dat nu midden in Rotterdam (in de jaren ’30 was het hier in de buurt nog nauwelijks bebouwd).

In het Rotterdamse museumpark gingen we naar de Kunsthal. Hier is op het moment een tentoonstelling over ‘Kinetische kunst’ – een kunststroming waarin beweging centraal staat. Vooraf trok het me niet zo, dus ik streek met een reisgenoot eerst maar eens rustig neer in het café op de begane grond. Beetje mensen kijken – het was er erg druk, ook veel jonge mensen met kinderen.

Na een uurtje ging ik toch maar de tentoonstelling in. Het gaat er om wat licht en bewegende elementen met je doen. Soms niks, soms is het fascinerend. Zo stond ik met een twintigtal mensen geïntrigeerd te kijken naar een bewegend touwtje dat ringetjes doet trillen op een soort telraam. Moeilijk uit te leggen, je moet het zelf zien.

De dag sloten we af bij het in een monumentaal pand aan de Veerhaven gelegen Restaurant Loos. Hier wachtte voor mij al weer het tweede 3 gangen-diner van deze week! Gelukkig heb ik vandaag 13,7 kilometer aan beweging gehad….