#630: Holasovice
Wat is het?
Het Historische dorp Holašovice bestaat uit 23 gebouwen rond een langgerekt dorpsplein. Het werd in de 16e eeuw gesticht door Duitse kolonisten onder de naam “Holschowitz”. Zij brachten de traditie met zich mee om huizen van steen te bouwen in plaats van het meer kwetsbare hout. Overgebleven tot op heden zijn de 18e eeuwse stenen boerenhuizen in een volksbarokke stijl.
Cijfer: 5 (Het is best schattig. Maar op de schaal der dingen is dit toch wel iets heel kleins. Er is ook weinig achtergrondinformatie beschikbaar om de traditie die deze huizen vertegenwoordigen tot leven te wekken.).
Toegang: Alleen in het dorpsmuseum kun je naar binnen. Het kost 60 Tsjechische kronen (2,25 EUR).
Hoeveel tijd: Het is heel knap als je het er langer dan een half uur volhoudt. Na 25 minuten waren mijn vingers er bijna afgevroren en ging ik maar terug de auto in. Met mooi weer is het vast heel fotogeniek.
Opvallend: Dit ligt me toch afgelegen. Het aanrijden vanaf het vliegveld ging al niet helemaal gemakkelijk doordat mijn TomTom de geest heeft gegeven. Ik moest het dus doen met de navigatie van mijn telefoon. En er waren heel veel wegwerkzaamheden die de telefoon in verwarring brachten. Het dorp ligt een minuut of 20 van de snelweg af. Ik dacht eerst dat ik er al was toen ik ergens een rij kleurrijke huisjes aan een vijver zag staan. Maar dat bleek een ander dorp te zijn (met blijkbaar dezelfde oorsprong). Nergens onderweg heb ik een bord naar dit werelderfgoed gezien.
En hoe dichter ik bij de bestemming kwam, hoe kouder het werd en hoe witter de velden met sneeuw bedekt waren. Eén van de markantste plekken in het dorp moet een grote vijver zijn, maar die kon je bijna niet meer zien.
Ik parkeerde mijn auto bij de ingang van het dorp, en daar stond zowaar een minibusje met een groep Aziatische toeristen. Ook zij maakten snel wat foto’s. Ik liep dapper een ronde over het plein. Alle huizen zijn nog gewoon bewoond, en hoewel de façades leuke kleurtjes hebben zeggen ze weinig over wat er daar achter zit. In huis nummer 6 is een klein “museum” ingericht – misschien kun je beter zeggen dat de boer in een schuur zijn oude spullen tentoonstelt, om zo nog een zakcentje bij te verdienen.
De man geeft wel bij elk voorwerp een uitgebreide uitleg in het Engels. Later praten we nog even na, over het weer (“dit is niet normaal”) en over Nederland (hij was enkele jaren geleden in Aalten, bij de Duitse grens). Het voordeel van een bezoek aan dit museum is ook dat je kunt zien hoe de traditionele boerenhuizen hier in elkaar zitten: door de poort kom je op een binnenplaats, met links vooraan het woonhuis en daarachter de stallen en schuren. Om binnen te komen moest ik de bel luiden, en toen kwam de eigenaar uit zijn huis naar buiten.
Voor bijna elk huis staat nog een waterpomp, waarmee vroeger het water via buizen de boerderij ingepompt werd.
#631: Cesky Krumlov
Wat is het?
Het Historisch Centrum van Cesky Krumlov heeft zich ontwikkeld rondom een 13de eeuws kasteel. De stad in de regio Bohemen, die voornamelijk door Duitsers werd bewoond, groeide aan weerszijden van de Vltava rivier. Het was een belangrijk handelscentrum in Centraal-Europa. Veel gebouwen en het stratenplan uit de middeleeuwen en de Renaissance zijn bewaard gebleven. Na de Eerste Wereldoorlog werd Cesky Krumlov onderdeel van Tsjechoslowakije. Er leven nu 15.000 mensen.
Cijfer: 7 (Het is een fotogenieke plek, vooral door het kasteel dat wat te groot lijkt voor het plaatsje. Echt heel veel te zien is er verder ook weer niet).
Toegang: Rondlopen kost uiteraard niks, en ook de verschillende binnenhoven van het kasteel zijn gratis te bezoeken. Alleen als je binnen iets wilt zien, moet je met een tour mee. Ik deed ‘Tour 1’ door enkele zalen van het kasteel, 45 minuten voor het ruime bedrag (voor Tsjechische begrippen) van 260 kronen (bijna 10 EUR).
Hoeveel tijd: Als je deze streek vol werelderfgoederen aan het verkennen bent – ik ‘doe’ er 3 in 2 dagen – is het ideaal om in Cesky Krumlov te overnachten. Er zijn heel veel pensions (iedereen lijkt kamers te verhuren) en restaurants. Ik arriveerde er vrijdagmiddag rond 1 uur en ging zaterdagochtend om 10 uur weer weg. Binnen die tijd heb je het meeste wel gezien.
Opvallend: Door regen op vrijdag besloot ik me eerst maar eens te gaan verdiepen in de musea. Het Egon Schielemuseum is een museum voor moderne kunst, vernoemd naar de expressionist Egon Schiele die hier aan het begin van de 20e eeuw enige tijd gewoond heeft. Ik ken Schiele van mijn studie aan de Open Universiteit, waar zijn verwrongen portretten het handboek ‘Expressionisme’ sieren (de cursus waarvoor ik 2x ben gezakt, en daarna heb ik het maar opgegeven).
Werk van Schiele op de buitenmuur van het museum
Schiele werd uiteindelijk Cesky Krumlov uitgejaagd omdat hij jonge meisjes naakt voor hem zou laten poseren. Er hangt niet veel van zijn werk hier (het is heel kostbaar), het meeste is in Wenen. Toch is het een mooi museum, vooral door de lopende tentoonstelling van het werk van de Tsjech Pavel Brazda. Die kan mij überhaupt meer bekoren dan Schiele.
Door de regen haast ik me vervolgens naar het kasteel, waar ik een kaartje voor de eerste de beste rondleiding koop. Helaas let ik niet zo goed op: er zijn verschillende kaartjes te koop, en ik wilde eigenlijk naar het kasteeltheater wat heel mooi moet zijn. Ik kom echter met zo’n 40 andere toeristen terecht in een rondleiding door de paleiskamers. Zelden interessant, ook hier niet – alleen de vele opgezette beren vallen op. De kasteelheren hielden altijd beren in de slotgracht, en zetten ze op als ze stierven. Nog steeds schijnen er twee beren gehouden te worden in de gracht, maar ik zag ze niet (ze zaten binnen vanwege de kou waarschijnlijk). De mooiste zaal van de rondleiding komt aan het eind: de maskeradezaal, met op alle muren afbeeldingen van gemaskerde feestgangers.
De volgende ochtend schijnt gelukkig de zon, en kan ik een ronde door de stad maken mét camera. Vanaf de verschillende bruggen zijn er mooie uitzichten op het kasteel. Ik loop in een uur helemaal ‘bovenlangs’, opnieuw door alle binnenhoven van het kasteel, over de wit-blauwe Mantelbrug en langs de tuinen. Je komt dan aan de andere kant van het centrum weer uit bij een brug. Een leuke wandeling op de vroege ochtend – en ik was zeker niet de enige. Cesky Krumlov wordt echt overspoeld door vooral Aziatische toeristen, midden in de zomer moet het echt geen doen zijn. Net als in een stad als Florence zijn de middeleeuwse straatjes niet berekend op zulke aantallen mensen.
#632: Telc
Wat is het?
Het Historisch Centrum van Telč bestaat uit een kasteel en een driehoekige marktplaats, beiden stammend uit de Renaissance. Meest opvallend is de reeks originele huizen aan het plein, die eind 16de eeuw in steen gebouwd werden nadat een brand hun houten voorgangers had verwoest. In de 17de eeuw zijn er nog barokke gevels toegevoegd aan de façades van een aantal huizen.
Cijfer: 5 (De gevels zijn ieder voor zich inderdaad prachtig. Maar ze hebben het plein omgetoverd tot één grote parkeerplaats! En verder was er nog een rommelig marktje. Veel steden in dit deel van Tsjechië hebben wel van deze aparte gevels, ook in Cesky Krumlov zie je ze.).
Toegang: Nergens entree betaald hier.
Hoeveel tijd: Ik ben er ongeveer 2 uur lang geweest, inclusief stevige Tsjechische lunch in het Švejk restaurant.
Opvallend: Er zullen niet heel veel mensen van Telc gehoord hebben. Maar er komen toch wel toeristen hier: bij binnenkomst in de stad word je naar één van de grote parkeerterreinen geleid. Daar kunnen vele bussen een plek vinden, en moet je betaald parkeren. Het is dan nog een paar minuten lopen naar dé attractie van de stad: het marktplein. Het is een zeer langgerekt plein, ongeveer driehoekig van vorm. Aan alle drie zijden staat een rij kleurige huizen, elk afwisselend van kleur en type gevel.
Fotograferen is helaas heel moeilijk doordat het middenterrein van het plein volstaat met auto’s, busjes en wat marktkramen. Dus na de eerste ronde heb ik het al wel een beetje gezien, en ga aan de lunch.
In een uithoek van het plein ligt het kasteel. Dit is niet het type middeleeuws kasteel/burcht zoals in Cesky Krumlov, maar meer iets paleisachtigs uit de Renaissance. Ik had geen zin om weer met een gids en een grote groep een rondgang door de kamers te maken. Maar het gebouw, de binnenplaats en de tuin (die je allen vrij kunt bezoeken) zijn wel de moeite waard.
Adam (?) in een nis van het paleis van Telc
World Heritage Traveller 
Leave a comment