In het land van de Champagne

Taittinger kelders in Reims: Vier uur rijden op een rustige Hemelvaartsdag bracht me in Reims. Ik was hier zeker niet de enige uit de Lage Landen, op de terrassen voerde het Hollands alsmede het Vlaams de boventoon. Ik ging er een plek bezoeken die deze zomer waarschijnlijk werelderfgoed wordt: de Champagne Huizen. De meeste merken hebben hun eigen locatie in Reims, en ik bezocht die van de firma Taittinger.

Rondleidingen zijn er de hele dag door, en ze spreken goed Engels. Ik kwam terecht in een groep van 25, variërend van Chinezen tot weer veel Nederlanders. De ondergrondse kalksteengrotten zijn de moeite waard, ook als je niet van de drank houdt.

#564: Cisterciënzer Abdij van Fontenay

Wat is het?
De Cisterciënzer Abdij van Fontenay is.een voormalig klooster uit de 12de eeuw dat geheel zelfvoorzienend was. Het behoort tot de vroegste voorbeelden van gemeenschappen van deze kloosterorde. Vrijwel alle gebouwen op het terrein zijn bewaard gebleven: van gastenverblijf tot bakkerij. Het is al sinds de 18de eeuw niet meer als klooster in gebruik – toen kwam het in privé-bezit en werd het een papierfabriek. In 1906 werd die op zijn beurt gekocht door een kunstminnende bankier; hij en zijn nazaten restaureerden het en stelden het open voor publiek.

Cijfer: 7 (Ik vond het verrassend mooi. De gebouwen zijn in zeer goede staat, de tuin is netjes onderhouden. De gebouwen liggen binnen een ommuring, en vormen in hun strakke Romaanse stijl één geheel.)

Toegang: De entree inclusief rondleiding kost 12,5 EUR. Je mag ook zelfstandig rondlopen, dan kost het een tientje.

Hoeveel tijd: Ik ben er zo’n anderhalf uur geweest: de tour duurde een uur, en daarvoor had ik zo’n half uur de tijd om op mijn gemak foto’s op het terrein te maken.

Opvallend: Het ligt echt ongelooflijk afgelegen, zo’n 100 kilometer slingeren over binnenwegen van de snelweg af. De wegen werden ook steeds smaller, ik dacht dat mijn TomTom me met opzet over deze weggetjes stuurde. Ondertussen kom je door half-verlaten Franse dorpjes.

Bij de Abdij zelf was het zelfs om kwart over 10 al behoorlijk druk: er stonden twee touringcars met Duitse toeristen, en verder waren er zo’n 40 auto’s verdeeld over de 3 parkeerterreinen. Er komen jaarlijks ruim 120.000 bezoekers, dat zie je er ook wel aan af.

Ik sloot me aan bij de rondleiding van 11 uur. De tour is helemaal in het Frans, het was voor mij niet altijd even goed te volgen. Maar we stonden toch extra stil bij dingen die ik bij mijn eerste zelfstandige rondgang had gemist. De geweldige slaapzaal van de monniken boven bijvoorbeeld, met origineel houten plafond. Of de smederij, ook al uit de 12e eeuw en gebruikt door de monniken om ijzer te smeden voor de productie van gereedschappen. En dit prachtige torentje met conisch dak was de duiventil.

Van binnen is de aankleding van de gebouwen sober, kaal zelfs. De leer van de Cisterciënzers stond geen afleiding toe.

#565: Vézelay

Wat is het?
De Kerk en Heuvel van Vézelay vormen een belangrijke pelgrimsplaats op de Route naar Santiago de Compostela. De populariteit van de kerk dateert al uit de middeleeuwen, toen pelgrims hier naar toe kwamen om het gebeente van Maria Magdalena te aanschouwen dat vanuit het Heilige Land naar Bourgondië zou zijn overgebracht. De kerk hoort bij een benedictijner abdij uit de 9e eeuw, die op de top van de heuvel was gesticht. Door de grote toevloed van pelgrims werd de oude kerk al snel te klein, en in de 12e eeuw kwam er een nieuwe.

Cijfer: 5,5 (Het kon mij niet bekoren. Het plaatsje is zoals één van de velen in deze streek van Frankrijk, en dan ook nog eens volledig op toeristen gericht. De Abdij zijn ze op dit moment aan het restaureren, dus je kunt niet alles zien. Alleen de verscheidenheid aan kleine sculpturen op de kapitelen van de zuilen vond ik de moeite waard.)

Toegang: Positief dan weer: het is helemaal gratis. Alleen voor het parkeren moet je betalen, 4 EUR voor een hele dag. En de winkels en restaurants zijn ook flink aan de prijs.

Hoeveel tijd: Ik ben er maar een uurtje geweest, zoveel is er niet te zien.

Opvallend: Slechts twee vermeldenswaardige dingen: ten eerste het eten in Restaurant du Cheval Blanc (het Witte Paard), onderaan de heuvel. Ik liep er spontaan naar binnen, er was nog net een tafeltje vrij voor één persoon. Ze maken de gerechten met streekproducten (ik had lam), en die zien er prachtig uit en smaken natuurlijk ook heerlijk.

En ten tweede, de ontmoeting met mede-werelderfgoedspotter Adrian uit Luxemburg (oorspronkelijk Slowakije). Hij deed vandaag ook Fontenay & Vézelay op één dag, maar dan net andersom als ik. Vooraf hadden we al e-mailcontact gehad, en vandaag volgden wat SMS-jes. Toen ik aankwam in Vézelay, stond hij op punt van vertrekken. De auto was al volgepakt met vrouw, Kirgizische schoonmoeder, 3 kleine kinderen en hond! Dapper dat je dan nog werelderfgoederen gaat kijken.

Paleis van Tau, Reims

Banketzaal Paleis van Tau: Voor ik aan de terugrit naar Nederland begin, bezoek ik nog dit naast de kathedraal van Reims gelegen paleis. Het is tegenwoordig een museum, waar ze spullen bewaren die gerelateerd zijn aan de kroningen van Franse koningen in de kathedraal.